Ridado

Honoré Sebuhoro

Mi tro mortas pro ridadoj, mi ne povis helpi min mem por dividi ĉi tiun ŝercon.

En familio estis infano, kiu ne parolis. Sed unu tagon la infano komencis movi siajn lipojn por paroli vorton, ĉiuj venis kurante por aŭdi, kion la infano diros, tiam li nur prononcis “avinon”. La sekvantan tagon oni ĵus anoncis, ke la avino forpasis.
Du tagojn post kiam la infano rekomencas palpi, movante la lipojn, ĉi – foje ĉiuj rigardas kun timo kaj fine li prononcis “onklon”, vespere la onklo mortis.
Poste venis la fatala tago, nokte la infano ripetas la saman stultecon movantan siajn lipojn kaj tie ĉiuj forkuris al la pordo por forkuri, sed antaŭ ol ĉiuj elvenos, li jam diris “paĉjon”.
Vespere la patro timis kaj ne povis dormi. Lia edzino kompatis lin, kaj anoncis, ke la infano ne estas de li.
Unufoje oni vidis edzon, al kiu oni sciigas tian novaĵon salti de ĝojo kaj danki sian edzinon pro trompo. Kaj la sekvantan tagon la ĝardenisto mortis antaŭ la pordo…
La edzo ankoraŭ dancas.
Fine, la mondo komplikas.

KALJO KAJ ĜENNI

KALJO: Ĝenni bonvolu diri al mi la veron?
ĜENNI: Karulo, sed kio okazas?
KALJO: Ĉu vi certas, ke la infanoj estas la miaj…
ĜENNI: kompreneble kara, bedaŭrinde sed kial vi parolas tiel…
KALJO: Hieraŭ nokte mi revenis hejmen kaj mi aŭdis ilin diri “Nia patro kiu estas en la ĉielo…”
Ĝis nun la virino ne ĉesis ridi.

EVANGELIA HUMURO
Virino demandas sian edzon: “Kiu estas via programo por la Paska festo?
– La edzo: “Mi faros ekzakte kiel Jesuo Kristo.”
– La virino: “tio estas?”
– La edzo: “Mi tuj malaperos vendrede kaj reaperos dimanĉe.”
– La virino: “Konsentite, mi faros kiel sankta virgulino.”
– La edzo: “tio estas?”
– La virino: “Revenu al la graveda hejmo sen esti tuŝita de mia edzo.”
La edzo koleras kaj petas eksedziĝon.
Kiu malĝustas? Kaj kiu pravas? Ne ridu sole, mi petas …

Mono kaj la biblio

Tre riĉa viro, kiu ne havis edzinon nek infanon invitis siajn dungitojn al vespermanĝo kaj metis Biblion kaj grandan kvanton da mono antaŭ ĉiuj.
Je la fino de la frata agapado, li petis ilin elekti inter la Biblio kaj la granda kvanto da mono proponita poste.
Li komencis kun la gardisto dirante al li, elektu inter la Biblio kaj la mono.
La gardisto sendube respondis, ke mi volis preni la Biblion, sed mi ne scias kiel legi, do, mi tuj prenos la monon, kiu multe pli servos al mi.
Li petis al la ĝardenisto elekti. Tiu ĉi respondis: mia edzino estas tre malsana kaj mi bezonas monon por kuraci ŝin, se ne, mi estus elektinta la Biblion.
Li demandis la kuiriston, kiu respondis: “Mi amas la Biblion sed kun la laboro mi ne havas tempon legi, do mi prenas la monon
Fine venis la knabo, kiu prizorgis pri  bestoj; sciante, ke ĝi estas tre malriĉa, la riĉulo diris al li: vi certe elektos la monon por aĉeti vin manĝon kaj pagi al vi ŝuojn por forlasi ĉi tiujn  malnovaĵojn.
La infano pripensas kaj diras: estas vere, ke estas malfacile por mi. Estas vere, ke mi devas aĉeti novajn ŝuojn kaj kokidon manĝi kun mia patrino, sed mi preferas la Biblion ĉar mia patrino diris al mi: La vorto venanta el  Dio enhavas  pli valoran ol oron. Lia gusto estas pli agrabla ol mielo.
Li prenis la Biblion kaj trovis du kovertojn interne.
La unua enhavis dekoble la sumon sur la manĝotablo
La dua enhavis noton, kiu asertis, ke li estas la heredanto de la riĉulo.
La riĉulo diras al ili: ” Necesas ĉiam  fidi en Dio kaj neniam perdi esperon”.
“Kian ideon vi havas por la Sinjoro de sinjoroj?”

Triobla malfacilaĵo

Viro havis 3 problemojn:
1: Li estis tre malriĉa.
2: Li ne havas infanojn kun sia edzino.
3: Lia patrino estas blinda.
Anĝelo aperis al li kaj petis lin fari nur deziresprimon, unu sola. Tiam lia edzino volas infanon, lia patrino volas vidi kaj li mem volas esti riĉa …
Ha, kia embaraso!
Post lia pripensado, li saĝe diris al la anĝelo:
“Mi nur volas, ke mia patrino vidu, miaj infanoj manĝu sur oraj teleroj”.
Tuj ĉiuj 3 problemoj estis solvitaj.
Dio donu ĉi tiun grandegan saĝon al ĉiuj miaj nuntempaj plumamikoj de  tiu mondo!